Ella’s huishouden

by

“Ik weet mijn pincode niet meer…” zucht moeder. “Weet jij die nog Ella?”  Ze sluit de keukendeur en trekt haar jas uit. “Hoezo mam, waar heb je je pincode nu dan voor nodig? We pinnen toch altijd samen voor je?” “Omaaaa”  roept Thijs terwijl hij lachend naar oma rent. Oma groet haar kleinzoon enthousiast. “Oma speele, Thijs speele”. “Moet oma met jou spelen? Wat wil je doen Thijs?” Het lijkt of ze alweer is vergeten waarom ze naar Ella toe kwam. “Mam! Waarom heb jij je pincode nodig?”  Moeder gaat zitten terwijl Ella haar afwachtend aankijkt. “Die twee jonge mannen die aan de deur kwamen willen de pincode hebben en mijn bankpas. Zo hoef ikzelf niet meer te betalen. Ze komen vanavond terug”. Ella’s ogen worden groter en ongerust vraagt ze beheerst waarom die jonge mannen geld van haar moesten hebben. Waren dit soms oplichters? “Ze komen de ramen wassen, boven. En dat vind ik fijn want dat kan ik zelf niet”. “Maar mam, je hebt een huurwoning. Dat regelt de woningstichting en die betaalt het ook! Dat hoef jij niet te betalen. En die jonge mannen hebben je waarschijnlijk wat op de mouw gespeld. Dit klopt niet ma”.  “Ach, ze waren zo netjes en zo aardig….”.  “Mam, luister! Je mag NOOIT je pincode aan iemand geven. NOOIT. Dat zijn oplichters die achter je geld aan zitten”.  Ella is boos en bezorgd. Ze zal straks eerst de woningstichting bellen. Navragen of er glazenwassers  zijn ingezet. Of misschien de politie. Haar moeder lijkt het allemaal niet zo erg te vinden.  “Begrijp je me ma? Nooit je pincode geven! En ook niet je bankpas! Die is van jou”. “Kind, kijk niet zo streng. Ik zal het niet meer doen”. En ondeugend lachend trekt ze Thijs op schoot, die met een boekje aan kwam lopen. “Oma zal jou even voorlezen”. “Hondje Bas naar de bakker” roept Thijs. “Woef, woef”.  En oma begint met voorlezen.

Ella zit nu wel met een serieuze vraag: zal ze moeder’s  bankpassen moeten beheren? Of is het nog veilig dat moeder ze zelf houdt? Ze zal er vanavond eens met Kees over praten.

Lees volgende week verder.