Ella’s huishouden

by

“Hiep hiep….. Hoeraaaa!!”  Enthousiast zwaait Thijs de handen in de lucht.  “Vandaag ben je echt twee jaar, Thijs”. Ella geeft Thijs nog eens een dikke kus. Wat een aandacht voor zo’n kleintje.  Er is veel visite: ooms en tantes van Thijs, oma, de andere oma en opa van Thijs, en veel neefjes en nichtjes. Ze dartelen allemaal rond en Thijs is druk met uitpakken van de cadeautjes.  “Sjonge jonge, wat krijg jij veel, je wordt wel erg verwend” zegt oma tegen Thijs. En ze schudt haar wijze hoofd. Wat een verschil toch met vroeger, toen gaf men  weleens wat kleding cadeau, of mooie schoenen. Nu is het alleen maar speelgoed. En nog eens speelgoed. En sommige cadeau’s  zijn echt groot. Van de andere oma en opa krijgt Thijs zelfs een trampoline.
“Ik heb ook nog een cadeautje voor je Thijs”, zegt oma. “Kijk eens, het is niet zo groot, maar ik hoop dat je er blij mee bent”. “Ach mam, dat had toch niet gehoeven”, zegt Ella, die weet hoe krap moeder het heeft. “Dat je er bent is al genoeg”. “Nee, Ella, bij een verjaardag hoort een cadeautje”.  Thijs trekt het papier eraf en er verschijnt een schattig knuffelkonijn, door oma zelf gebreid. Thijs drukt het konijn tegen zijn gezicht en kijkt blij. “Dankjewel oma” roept Ella. “Wat mooi Thijs!”  “Erg leuk ma”. Op verzoek van Ella geeft Thijs oma een kusje. En hij is alweer weg, naar de trampoline.  Samen met  broers en zwagers heeft Kees hem in elkaar gezet. Thijs vindt het geweldig. Wil steeds weer springen, samen met andere kinderen.
Ella heeft een mooie vierkante verjaardagstaart met twee kaarsjes erop. Er staat “Thijs” op met de datum en het cijfer twee. De taart is erg groot. Thijs komt om de kaarsjes uit te blazen en iedereen staat er omheen. Dan wordt er uitgedeeld. Er is genoeg voor iedereen. Ook al  zo anders,  denkt moeder stiekem, wij gaven een plak cake versierd met slagroom en snoepjes. En dat was voor ons al erg duur… Wat fijn dat de kinderen het makkelijker hebben. En moeder besluit om lekker mee te genieten van alle feestdrukte.

Ella’s huishouden

by

“Ik weet mijn pincode niet meer…” zucht moeder. “Weet jij die nog Ella?”  Ze sluit de keukendeur en trekt haar jas uit. “Hoezo mam, waar heb je je pincode nu dan voor nodig? We pinnen toch altijd samen voor je?” “Omaaaa”  roept Thijs terwijl hij lachend naar oma rent. Oma groet haar kleinzoon enthousiast. “Oma speele, Thijs speele”. “Moet oma met jou spelen? Wat wil je doen Thijs?” Het lijkt of ze alweer is vergeten waarom ze naar Ella toe kwam. “Mam! Waarom heb jij je pincode nodig?”  Moeder gaat zitten terwijl Ella haar afwachtend aankijkt. “Die twee jonge mannen die aan de deur kwamen willen de pincode hebben en mijn bankpas. Zo hoef ikzelf niet meer te betalen. Ze komen vanavond terug”. Ella’s ogen worden groter en ongerust vraagt ze beheerst waarom die jonge mannen geld van haar moesten hebben. Waren dit soms oplichters? “Ze komen de ramen wassen, boven. En dat vind ik fijn want dat kan ik zelf niet”. “Maar mam, je hebt een huurwoning. Dat regelt de woningstichting en die betaalt het ook! Dat hoef jij niet te betalen. En die jonge mannen hebben je waarschijnlijk wat op de mouw gespeld. Dit klopt niet ma”.  “Ach, ze waren zo netjes en zo aardig….”.  “Mam, luister! Je mag NOOIT je pincode aan iemand geven. NOOIT. Dat zijn oplichters die achter je geld aan zitten”.  Ella is boos en bezorgd. Ze zal straks eerst de woningstichting bellen. Navragen of er glazenwassers  zijn ingezet. Of misschien de politie. Haar moeder lijkt het allemaal niet zo erg te vinden.  “Begrijp je me ma? Nooit je pincode geven! En ook niet je bankpas! Die is van jou”. “Kind, kijk niet zo streng. Ik zal het niet meer doen”. En ondeugend lachend trekt ze Thijs op schoot, die met een boekje aan kwam lopen. “Oma zal jou even voorlezen”. “Hondje Bas naar de bakker” roept Thijs. “Woef, woef”.  En oma begint met voorlezen.

Ella zit nu wel met een serieuze vraag: zal ze moeder’s  bankpassen moeten beheren? Of is het nog veilig dat moeder ze zelf houdt? Ze zal er vanavond eens met Kees over praten.

Lees volgende week verder.

Ella’s huishouden

by

“Iedereen heeft er één, behalve ik”.  Fleur benadrukt haar betoog door nog eens te stampvoeten. “Het is altijd hetzelfde hier, ik mag niks”…. En boos loopt ze de kamer uit naar boven. Ella hoort de deur van haar kamer hard dicht slaan. Ze zucht. “Eerst maar even laten afkoelen, dan gaan we wel praten”.  “Het valt niet mee hè Thijs? Ben benieuwd hoe jij je puberteit door komt. Maar dat duurt nog even gelukkig”. En ze knuffelt Thijs nog eens lekker, die het genietend toelaat. “Mama kusje”.  Tja, het hoort erbij, maar gemakkelijk is het niet altijd. Fleur heeft duidelijk last van de sociale druk.  Ze wil ook meedoen en niet achterblijven bij de anderen. Ella begrijpt het wel, maar er is nu eenmaal niet zomaar geld voor een nieuwe  smart-phone.  Ze heeft bewust prepaid uitgekozen voor haar dochter, zodat ze niet elke maand buiten haar limiet gaat. Op is op. En nu wil Fleur duidelijk een abonnement zodat ze ook op YouTube kan kijken, “net als iedereen” uit haar klas.

Ella brengt Thijs naar bed voor zijn middagslaapje en zet vervolgens een lekkere pot thee. Gewapend met thee en wat lekkers erbij loopt ze naar de kamer van haar dochter en klopt op de deur. “Ella, ik heb thee voor je, ik kom naar binnen oké?”.  De deur wordt open gedaan en Fleur gaat op haar bed zitten met een groot kussen in haar armen. “Nou, laten we eens rustig praten samen . Ella ziet dat haar dochter heeft gehuild. Ze schenkt de thee in en ze komen zowaar tot een rustig gesprek.

’s Avonds vertelt Ella Kees hoe het is verlopen. Nadat Ella eerlijk heeft gezegd dat daar geen geld voor is binnen het gezin, had Fleur gevraagd waarom anderen dat dan wel kunnen. Bij doorvragen wie dan allemaal, bleek uiteindelijk dat er toch nog wel vriendinnen in de klas waren die ook geen abonnement hadden en  niet op internet konden. “Misschien is het een idee dat we Fleur af en toe een klusje laten doen waarmee ze wat extra zakgeld verdient. Zo kan ze sparen en leert ze er ook van”. “Dat is een goed idee. En misschien kunnen we haar als ze netjes huiswerk heeft gedaan, iets vaker op onze computer laten om te internetten. Dan zit ze beneden en hou ik haar ook wat in de gaten”. Dat is een goed plan. Ze zal het Fleur morgen vertellen.

Lees volgende week verder.