“Zo, nu gaan we samen eens kijken naar je bankrekening. Heb je de afschriften?”. Het is alweer een paar dagen verder dan de deurwaardersbrief, dus Ella wil vandaag de betaling in orde maken en is bij haar moeder. De meeste mensen doen alle bankzaken online, maar Ella’s moeder vindt het nog steeds fijn om ze op papier te hebben en print ze netjes elke maand uit. Ze laten opsturen per post doet ze al lang niet meer, want dat kost extra geld. Moeder pakt  de geprinte afschriften en Ella begint te bladeren. Ella zucht eens. “Heb je niet eerder een brief of telefoontje van de woningstichting gehad? Ze zullen je toch wel een aanmaning hebben gestuurd?”

“Dat weet ik niet meer….  Ik zal eens kijken tussen het oud papier” zegt moeder en ze sloft naar de schuur. Ella is gemachtigd om betalingen van haar moeders rekening te doen en zet de betaling online al klaar, zodat moeder het kan zien en zelf kan betalen. Gelukkig weet haar moeder wel hoe ze betalingen moet doen, toch blijft ze het wat lastig vinden. Ze is er onzeker in.

Intussen komt moeder terug uit de schuur met een stapeltje papieren. “Dit zit in de papierbak, er zit alleen maar reclame in”. Ella kijkt en ziet tot haar schrik twee enveloppen zitten, allebei van de woningstichting. “Kijk man, dit zijn waarschijnlijk je aanmaningen”. Ella maakt de brieven open. Inderdaad wordt uitdrukkelijk verzocht de huur handmatig over te maken omdat er niet automatisch geïncasseerd kon worden.

We gaan nu eerst aan de deurwaarder betalen, daarna proberen we te ontdekken waarom er niet automatisch is geïncasseerd”.  “Waarom moet ik nou niet aan die woningstichting betalen dan? Gaat dat wel goed?”  “Je moet aan de deurwaarder betalen omdat die jou een brief heeft gestuurd. De woningstichting heeft de zaak al uit handen gegeven aan de deurwaarder en als je die niet binnen een week betaalt, komt er iemand aan je deur.”  “Oh bah, wat naar, ik zou me dood schamen…”  “Dat niet alleen, er zouden ook extra kosten bij komen”.

Ella laat haar moeder het saldo controleren op de bankrekening (er moet immers wel voldoende geld op de rekening staan) en laat haar moeder zelf de uiteindelijke betaling doen. “Zo, die is betaald. Nu moeten we voorkomen dat het nog een keer gebeurt”. Maar eerst drinken ze samen gezellig  koffie. Met een heerlijke plak ontbijtkoek erbij.

Lees volgende week verder.

Reacties

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *