“Hammie, Hammie….!” Fleur roept nog eens en haar stem wordt steeds bezorgder. Ella komt de trap af en kijkt naar haar dochter die op de grond gebukt zit en onder de meubels kijkt. “Kom maar, ik heb wat lekkers voor je”.  “Is Hammie er vandoor?” zeg ik met een glimlach. “Zal ik helpen zoeken?”. Ik weet uit ervaring uit mijn jeugd dat de beestjes graag warme plekjes opzoeken. Vroeger zat er eens een hamster achter de koelkast verstopt. We hadden toen nog niet een ingebouwde koelkast zoals nu. Het was een heel gedoe het beestje er vandaan te krijgen, totdat mijn vader de koelkast  naar voren schoof en we hem konden pakken. Mijn moeder maakte gretig gebruik van de mogelijkheid erachter schoon te maken. “Heb je al achter de tv gekeken?”  Fleur staat op en loopt naar de kast waarin de tv en de mediabox staan. “Aaaah…. Daar ben je! Jaaaa, kom maar Hammie!”. Ze pakt het diertje dat schichtig heen en weer springt en zich vervolgens nestelt in de handen van Fleur. Grappig om te zien hoe haar toch al grote dochter zo innig met het diertje kan omgaan. Hammie is helemaal vertrouwd met haar, zit graag op haar schouder. Ze verzorgt de hamster goed.  Dat was wel een voorwaarde van ons, toen ze een huisdiertje voor haar verjaardag vroeg. Zelf verzorgen en het kooitje schoon houden. Ik moet toegeven: ze houdt zich er keurig aan. Ze draagt zelfs een steentje bij aan de verzorgingskosten: een euro minder zakgeld per week voor Hammie. Ze heeft het er graag voor over. We vinden het belangrijk dat ze inziet dat het geld kost om een levend vriendje te hebben en dat je er wat voor over moet hebben.
“Dankjewel mam, ik was echt bezorgd toen ze ontsnapte”.  Tot mijn verrassing kreeg ik een dikke kus van mijn dochter. Het leven is mooi.  Ik tel mijn zegeningen alweer ma. J
Lees volgende week verder.

Reacties

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *